Ένας χρόνος μετά κι εμείς διακριτικά με πολλή αγάπη και σεβασμό κάνουμε μια μικρή αναφορά, ένα μικρό μνημόσυνο αφιερωμένο στον αγαπημένο μας δάσκαλο, διευθυντή, συνάδελφο. Ποτέ δε θα ξεχάσουμε τον καλό δάσκαλο, τον ακούραστο, τον απλό, ευγενικό, δημοκρατικό και δυναμικό άνθρωπο.

Ειλικρινής η αγάπη και η ευαισθησία του για τα παιδιά, αμείωτο το ενδιαφέρον του και συνεχής η στήριξη και συμπαράστασή του προς τους συναδέλφους του. Ήταν ο αγαπημένος δάσκαλος των μικρών παιδιών. Πάντα τα αντιμετώπιζε με χαμόγελο και ένα «μπράβο» είχε να απευθύνει σε όλα.

Θεωρούσε την Άνω Μερά χωριό του και τους ανθρώπους της συγγενείς του. Του είχε κάνει εντύπωση η φιλοξενία και η καλοσύνη τους όταν του άνοιγαν την πόρτα του σπιτιού τους και της καρδιάς τους. Ένιωθε άνθρωπος δικός τους, τους είχε κερδίσει η απλότητά του.

Εκτός από το σχολείο και τους μαθητές του, έχοντας θρησκευτική παιδεία, προσέφερε παράλληλα τις υπηρεσίες του στην Ιερά Μονή Παναγίας Τουρλιανής ως ιεροψάλτης και μεταλαμπαδεύοντας την αγάπη του αυτή για τον Θεό στους μαθητές του, τους πήγαινε συχνά στην εκκλησία και τους καλλιεργούσε το θρησκευτικό συναίσθημα, τα θρησκευτικά ήθη και έθιμα του τόπου.

Είναι τόσα πολλά αυτά που μας τον θυμίζουν καθώς βρισκόμαστε κι εμείς στον χώρο του σχολείου και διδάσκουμε τους μικρούς μαθητές. Ελάχιστος φόρος τιμής η πορεία μας κατά το παράδειγμά του στα ιδανικά που ενστερνίστηκε και υπηρέτησε με σθένος ως την τελευταία στιγμή: ενσυνειδησία, τιμιότητα, αλληλεγγύη, ανιδιοτέλεια, φιλανθρωπία, ταπεινότητα, σεβασμός προς τον πλησίον, αγάπη προς τα παιδιά.

Τον ευγνωμονούμε για όλα όσα μας δίδαξε και υποσχόμαστε να φανούμε αντάξιοί του και συνεχιστές των οραματισμών του, έτσι ώστε το σχολείο της Άνω Μεράς να συνεχίσει να αποτελεί μια μεγάλη αγκαλιά αγάπης και προστασίας, ανοιχτή για όλα τα μικρά παιδιά μας.

Ένας χρόνος μετά…